:TENSION,,*
posted on 10 Jan 2010 14:12 by blizs-t0xic
เบื่อ.. นอย.. เซง..
อะไรๆมันก็ไม่เห็นจะดูดีขึ้นเลย
ความคาดหวังทั้งของตัวเองและคนรอบข้าง
อะไรหลายๆอย่างมันสร้างแรงกดดัน
มันหนักนะ มันเหนื่อย มันท้อ จนบางทีก็อยากจะไปให้ไกลจากตรงนี้
อยากทำให้ภูมิใจ อยากให้ดีใจ
อยากเห็นรอยยิ้ม อยากให้รู้สึกว่าโชคดีที่มีเรา
แต่.. อย่าคาดหวังมากไปได้มั้ย?
ถึงจะไม่พูด แต่หนูก็รู้สึก..
คิดอยู่ใช่มั้ยว่ายังไงหนูก็ต้องทำได้?
แล้วถ้ามันไม่เป็นแบบนั้นหล่ะ?
คำพูดที่ให้กำลังใจอยู่ตลอด หนูรับรู้และเข้าใจ
แต่คำพูดเหล่านั้นมันก็แฝงไปด้วยความเชื่อมั่น..
ความเชื่อมั่นที่หนูไม่อยากจะรับมันไว้
เพราะกลัวจะทำมันให้สำเร็จไม่ได้..
กลัวจะทำให้ผิดหวัง
เพราะหนูก็ไม่ใช่คนที่ดีเลิศอะไร
หนูก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงอายุ18คนนึงที่กำลังวิ่งไล่ตามความฝัน
และอยากจะทำมันให้สำเร็จ..ก็เท่านั้น
อยากติดเข็มตราธรรมจักรมาให้พ่อกะแม่ได้ชื่นชม
หนูไม่สัญญาว่าจะทำได้หรือป่าวนะ..
แต่หนูสัญญาว่าจะทำมันให้ดีที่สุด!!
อยู่ข้างๆหนูนะ.. =) ♥
รักพ่อกะแม่ที่สุด!